Trigger warning
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, 25/11
«Με ακουμπούσε σε σημεία που δεν θα ήθελα, πάγωνε όλο μου το σώμα, για να αντέξω το τι συνέβαινε! Δεν μίλησα και δεν φώναξα, το υπέμεινα γιατί δεν είχα άλλη επιλογή ή έτσι νόμιζα… περίμενα κάτι να αλλάξει από μόνο του, όμως δεν άλλαξε ποτέ, οπότε άλλαξα εγώ!»
Μια ακόμη ιστορία σεξουαλικής παρενόχλησης!
Μια άλλη αληθινή ιστορία παρενόχλησης. Στατιστικά η 1 στις 2 γυναίκες έχουν κακοποιηθεί ή παρενοχληθεί σεξουαλικά.
Πίσω όμως από κάθε ιστορία σεξουαλικής κακοποίησης, πίσω από κάθε περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης και πίσω από κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών, υπάρχει ένας άνθρωπος. Υπάρχει ένα άτομο που μπορεί να φοβήθηκε, να πάγωσε, να ντράπηκε, να ένιωσε ενοχή ή να πίστεψε ότι δεν είχε επιλογή.
Η βία κατά των γυναικών δεν είναι μόνο ένα κοινωνικό ζήτημα. Είναι μια πραγματικότητα που μπορεί να επηρεάσει βαθιά την ψυχική ζωή ενός ανθρώπου, τις σχέσεις του, την εμπιστοσύνη του προς τους άλλους και κυρίως την αίσθηση ασφάλειας μέσα στο ίδιο του το σώμα.
Τι όμως κάνουμε για αυτό?
Σωπαίνουμε, σωπαίνουμε γιατί δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Η σιωπή μπορεί να γίνει ένα πολύ βαρύ φορτίο. Μετά από μια σεξουαλική κακοποίηση, ένα άτομο μπορεί να δυσκολεύεται να μιλήσει για αυτό που συνέβη, ακόμη και όταν έχουν περάσει πολλά χρόνια. Ο φόβος, η ντροπή και η αμφιβολία μπορεί να παραμένουν.
Είναι δύσκολο να το κουβαλάει ένα άτομο όλο αυτό το τραύμα και οι περισσότερες το κάνουν.
Η βία κατά των γυναικών μπορεί να αφήσει βαθιά σημάδια, όχι μόνο μέσα από το ίδιο το περιστατικό, αλλά και μέσα από όσα ακολουθούν. Η δυσκολία στην εμπιστοσύνη, ο φόβος της εγγύτητας, η απομάκρυνση από το σώμα και η δυσκολία στις σχέσεις μπορεί να αποτελέσουν μέρος αυτής της εμπειρίας.
Πώς μπορούμε να το αλλάξουμε?
Τι μπορούμε να κάνουμε?
Χρειάζεται να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου το άτομο που έχει βιώσει σεξουαλική κακοποίηση μπορεί να μιλήσει χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να απολογηθεί.
Η σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μπορεί να αποτελέσει έναν τέτοιο χώρο θεραπευτικής επεξεργασίας. Μέσα από τη σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία, το άτομο μπορεί σταδιακά να εξερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο το τραυματικό γεγονός έχει επηρεάσει τις σχέσεις του, την εικόνα που έχει για τον εαυτό του και την εμπιστοσύνη του προς τους άλλους.
Το πάγωμα θα έρχεται ξανά και ξανά, η εμπιστοσύνη θα συνεχίσει να μην υπάρχει. Πώς μπορείς άλλωστε να εμπιστευθείς άτομα μετά από τόσο μεγάλο τραυματικό γεγονός;
Η σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία δεν σημαίνει ότι ζητάμε από ένα άτομο να «ξεχάσει» ή να ξεπεράσει γρήγορα μια σεξουαλική κακοποίηση. Σημαίνει ότι υπάρχει ένας χώρος όπου μπορεί να υπάρξει, να ακουστεί και να κατανοήσει την εμπειρία του με τον δικό του ρυθμό.
Δεν θα σωπάσουμε ξανά, δεν πρέπει και δεν θέλουμε!
Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένα βαθιά τραυματικό γεγονός που μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί ή σε ένα ενήλικο άτομο. Η βία κατά των γυναικών και η σεξουαλική κακοποίηση χρειάζεται να αντιμετωπίζονται όχι μόνο εκ των υστέρων, αλλά και μέσα από την πρόληψη, την ενημέρωση και την εκπαίδευση.
Για αυτόν τον λόγο χρειάζεται να παρέχεται η σεξουαλική εκπαίδευση, μέσα από αυτό μπορούμε να μάθουμε για την συναίνεση, την σύνδεση και την αποδοχή.
Η εκπαίδευση για τη συναίνεση μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά και τους ενήλικες να αναγνωρίζουν τα όρια, να σέβονται το σώμα του άλλου και να κατανοούν ότι η συναίνεση είναι απαραίτητη σε κάθε σεξουαλική επαφή.
Ένα γυναικείο σώμα δεν είναι μόνο σεξουαλικό… όπως πολλά άτομα βιώνουν. Είναι ένα σώμα όπως όλα τα άλλα.
Είναι ένα σώμα που δικαιούται σεβασμό, προστασία και ασφάλεια. Η εμφάνιση, τα ρούχα, η συμπεριφορά ή η προσωπική ζωή μιας γυναίκας δεν δικαιολογούν ποτέ τη βία κατά των γυναικών και δεν αποτελούν αιτία για σεξουαλική παρενόχληση ή σεξουαλική κακοποίηση.
Η σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ένα τραύμα επηρεάζει τις σχέσεις και την αίσθηση του εαυτού. Μέσα στη θεραπευτική σχέση μπορεί σταδιακά να δημιουργηθεί ένας χώρος ασφάλειας, όπου το άτομο δεν χρειάζεται να κρύβεται ή να προστατεύεται μόνο του.
Ας μας φροντίσουμε, ας μας προστατεύσουμε, ας εκπαιδευτούμε πριν κάνουμε κάτι τόσο τραγικό σε ένα άλλο άτομο.
Ας μάθουμε επίσης να ακούμε. Να ακούμε χωρίς να κρίνουμε. Να στεκόμαστε δίπλα σε κάθε γυναίκα που αποφασίζει να μιλήσει για βία κατά των γυναικών, για σεξουαλική παρενόχληση ή για σεξουαλική κακοποίηση.
Δεν χρειάζεται να ρωτήσουμε «γιατί δεν μίλησες;» ή «γιατί δεν έφυγες;». Χρειάζεται να ρωτήσουμε: «Σε πιστεύω. Είσαι ασφαλής τώρα; Πώς μπορώ να είμαι δίπλα σου;»
Θα έγραφα για ώρες αλλά σίγουρα μόνο από αυτή την ιστορία, νομίζω μαθαίνουμε και αναγνωρίζουμε πολλά.
Η βία κατά των γυναικών δεν πρέπει να αποτελεί μια συζήτηση που θυμόμαστε μόνο στις 25 Νοεμβρίου. Η σεξουαλική κακοποίηση, η σεξουαλική παρενόχληση και κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών χρειάζεται να αναγνωρίζονται, να συζητούνται και να αντιμετωπίζονται καθημερινά.
Και όταν υπάρχει τραύμα, η σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μπορεί να αποτελέσει έναν χώρο όπου η εμπειρία μπορεί να ειπωθεί, να ακουστεί και σταδιακά να αποκτήσει νόημα, χωρίς ενοχή και χωρίς ντροπή.
Ας μιλήσουμε. Ας ακούσουμε. Ας εκπαιδευτούμε. Ας προστατεύσουμε.
Γιατί απέναντι στη βία κατά των γυναικών, η σιωπή δεν μπορεί να είναι η μόνη επιλογή.
Αναστασία Στόκου ,
Ψυχολόγος- Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια,
Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεύτρια ΙΣΟΨ,
Sex Therapy Buehler Institute,
Συνιδρύτρια του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Sirens of Relations,
Επιστημονική Συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ,
Podcast host στο Cherry Psy Talks
#σεξουαλικηπαρενοχληση #σεξουαλικηυγεια #ψυχολογος #ψυχοθεραπεια #σχεσιακηψυχαναλυτικηψυχοθεραπεια #ομαδικηψυχοθεραπεια
