Μερικές φορές δεν δυσκολεύομαι να πω «συγγνώμη» επειδή δεν το νιώθω, αλλά επειδή φοβάμαι τι σημαίνει. Σαν να ισοδυναμεί με παραδοχή αδυναμίας.

Σαν να ανοίγει την πόρτα στην απόρριψη, στη ντροπή, στην απώλεια ελέγχου. Στη σχεσιακή ψυχαναλυτική σκέψη, το «συγγνώμη» δεν είναι απλώς μια λέξη, είναι μνήμη σχέσης. Στην ομαδική ψυχοθεραπεία το βλέπουμε καθαρά:

το λάθος δεν μας απομακρύνει απαραίτητα.

Αυτό που μετράει είναι αν υπάρχει χώρος να το συναντήσουμε μαζί. Και κάποιες φορές, το να πω «συγγνώμη»

δεν με μικραίνει.

Με φέρνει πιο κοντά. Αν κάποτε το λάθος δεν χωρούσε,

αν δεν υπήρχε χώρος για επιδιόρθωση,

τότε η συγγνώμη μοιάζει επικίνδυνη.

Αναστασία Στόκου,

Ψυχολόγος- Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεύτρια ΙΣΟΨ,

Sex Therapy Buehler Institute,

Συνιδρύτρια του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Sirens of Relations,

Επιστημονική Συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ,

Podcast host στο Cherry Psy Talks