Το βίντεο με το μικρό μαϊμουδάκι στην Ιαπωνία που κρατά σφιχτά το λούτρινο και ηρεμεί μόνο όταν το αγκαλιάζει, δεν έγινε τυχαία viral. Κάτι μέσα μας αναγνώρισε αυτή την κίνηση. Ίσως γιατί όλοι οι άνθρωποι , κάποτε, κρατηθήκαμε από μια αγκαλιά για να αντέξουμε τον κόσμο.

Ως σχεσιακή ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια, βλέπω καθημερινά πόσο βαθιά χαραγμένη είναι μέσα μας η εμπειρία της μητέρας όχι μόνο ως πρόσωπο, αλλά ως αίσθηση. Η αίσθηση ότι κάποιο άτομο με κρατά όταν φοβάμαι. Ότι κάποιο άτομο αντέχει το κλάμα μου χωρίς να τρομάζει. Ότι κάποι@ με βλέπει.

Η μητέρα ή όποιο άτομο άσκησε αυτή τη μητρική λειτουργία γίνεται ο πρώτος μας καθρέφτης. Μέσα από το βλέμμα της μαθαίνουμε αν αξίζουμε αγάπη. Μέσα από τον τρόπο που μας αγκαλιάζει, μαθαίνουμε αν ο κόσμος είναι ασφαλής ή απρόβλεπτος. Κι αυτή η πρώιμη εμπειρία μάς ακολουθεί. Στις σχέσεις μας. Στους φόβους μας. Στην ανάγκη μας για εγγύτητα ή στην απόσταση που κρατάμε για να προστατευτούμε.

Στις ομάδες θεραπείας συχνά αναδύεται αυτό το «εσωτερικό παιδί» που ακόμη ζητά μια σταθερή παρουσία. Και είναι συγκινητικό να βλέπεις πώς, μέσα από νέες σχέσεις, μπορεί σιγά σιγά να δημιουργηθεί μια διαφορετική εμπειρία: πιο ασφαλής, πιο τρυφερή, πιο αληθινή.

Ίσως γι’ αυτό μας άγγιξε τόσο το μικρό μαϊμουδάκι. Γιατί μας θύμισε ότι, ανεξάρτητα από την ηλικία μας, όλοι έχουμε μέσα μας μια ανάγκη για κράτημα. Και η μητρική αγκαλιά πραγματική ή εσωτερικευμένη είναι συχνά το πρώτο μας καταφύγιο.

Anastasia Stokou, Ψυχολόγος- Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεύτρια ΙΣΟΨ, Sex Therapy Buehler Institute, Συνιδρύτρια του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Sirens of Relations, Επιστημονική Συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ, Podcast host στο Cherry Psy Talks

#σχεσιακήψυχαναλυτικήψυχοθεραπεια#sirensofrelations#ψυχοεκπαίδευση#ομαδικήθεραπεια#ψυχολογικήυποστήριξη#ψυχικηυγεια#συνεδριες#ψυχολογος#ψυχοθεραπεια#μαϊμουδάκι#συναισθημα#μητερα#λουτρινο