Θα το ξεπεράσω αυτό;

Ένα διαρκές ερώτημα στο θεραπευτικό έργο. Ξεπερνιούνται τα τραύματά μας; Και πώς το κατανοούμε αυτό;

Μέσα από τη θεραπευτική εμπειρία, μπορώ να εγγυηθώ εφόσον το θέλεις – μέσα από τη βιωματική μου εμπειρία κι ως θεραπευόμενη ετών – πως πράγματι τα τραύματά μας δεν θα έχουν την ίδια ένταση, ούτε πάντα την ίδια σημασία, όσο έχεις απόσταση από αυτά και τα δουλεύεις.

Ωστόσο, παραμένουν εκεί.

Δεν ξεχνάμε. Κι αν ξεχάσουμε, θυμάται το σώμα.

Κι αν ζούμε καταστάσεις που παρομοιάζουν με το “εκεί και τότε” ή στο “εδώ και τώρα” προβάλλουμε το τότε, θα τα ξανασυναντούμε.

Ένας από τους αγώνες που δίνουμε είναι να ξεχωρίσουμε τί βιώνουμε στο τώρα σε σχέση με το τί είχαμε βιώσει.

Γιατί μπορεί να είναι διαφορετικά και γιατί σίγουρα, εμείς δεν είμαστε ακριβώς το ίδιο με το εκεί και τότε!

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο Πόρτο Λάγος – Ιανουάριο 2026

✍🏼Σταματίνα Μπαρμπαγιάννη (BA, PgD, Master’s Graduand-MSc)

Ψυχολόγος, Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια

Δόκιμο Τακτικό Μέλος ΙΣΟΨ

Ειδικευόμενη Ομαδική Θεραπεύτρια κατά Irvin Yalom στο ΙΣΟΨ

Συνιδρύτρια του Sirens of Relations

Πρώην Ψυχολόγος ΙΔΑΧ στον ΕΟΠΑΕ στη Μείωση Βλάβης

Συμμετέχει στον 2ο συλλογικό τόμο ΙΣΟΨ

Share the Post: