Πριν λίγες μέρες αποφάσισα να πάω μόνη μου για καφέ. Ήταν μία σκέψη πολύ δύσκολη καθώς δεν είναι συνηθισμένο να συμβαίνει στην ελληνική πραγματικότητα. Το να βλέπεις έναν άνθρωπο μόνο του σε μία καφετέρια πραγματικά σου βγάζει την ανάγκη να βοηθήσεις, να του κάνεις παρέα ή και να σκεφτείς ότι δεν έχει κανέναν φίλ@. Μερικές φορές είναι πολύ σημαντικό να επιλέγουμε την μοναξιά, γιατί μας δίνει πάρα πολλή δύναμη το να καθόμαστε με τον εαυτό μας, να αισθανόμαστε τις ανάγκες μας και να περνάμε χρόνο μαζί του. Μπορείς σε μερικ@ από εσάς να φαίνεται περίεργο αλλά εκείνη την ημέρα ένιωσα πιο κοντά στον εαυτό μου, σαν να τον ακούω καλύτερα, σαν να δημιουργώ περισσότερο χώρο για εμένα. Μέσα από αυτή την δημοσίευση ήθελα να θίξω την έννοια της μοναξιάς. Πολλές φορές δεν την θέλουμε αλλά μερικές φορές την έχουμε ανάγκη. Είναι ωφέλιμο να καθόμαστε με το(ν)-ην εαυτό/ή μας και να το(ν)/την αισθανόμαστε και να το(ν)/την ακούμε. Μπορεί να μην γίνεται συχνά αλλά είναι σημαντικό να γίνεται και με αυτόν τον τρόπο θα βοηθηθείς κι εσύ στο να εξελιχθείς. Αναρωτιέμαι αν κάποιος/α/ο από εσάς έχει κάνει κάτι τέτοιο;

Anastasia Stokou, Ψυχολόγος- Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεύτρια ΙΣΟΨ, Sex Therapy Buehler Institute, Συνιδρύτρια του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Sirens of Relations, Επιστημονική Συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ, Podcast host στο Cherry Psy Talks