‘Το σώμα που κατοικώ’

το σώμα που κατοικώ

Το σώμα μας είναι το σπίτι μας: Μια σχέση αγάπης, αποδοχής και φροντίδας

Το σώμα μας είναι το σπίτι μας. Είναι ο τόπος μέσα από τον οποίο ζούμε, αισθανόμαστε, αγγίζουμε, κινούμαστε, επικοινωνούμε και συνδεόμαστε με τον κόσμο γύρω μας. Το σώμα είναι μαζί μας σε κάθε στιγμή της ζωής μας, στις χαρές, στις δυσκολίες, στις αλλαγές, στις μεταβάσεις και στις σημαντικές εμπειρίες που μας διαμορφώνουν.

Κι όμως, πόσο συχνά στεκόμαστε απέναντι στο σώμα μας με αυστηρότητα;

Πόσο συχνά συγκρίνουμε το σώμα μας με ένα άλλο σώμα;

Πόσο συχνά κοιτάμε το σώμα μας και βλέπουμε πρώτα αυτό που θεωρούμε ότι «λείπει», αντί να αναγνωρίζουμε όλα όσα μας προσφέρει;

Η σχέση με το σώμα δεν είναι πάντα εύκολη. Η εικόνα σώματος μπορεί να επηρεάζεται από τα κοινωνικά πρότυπα ομορφιάς, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τη σύγκριση, τα σχόλια των άλλων και τις προσωπικές μας εμπειρίες.

Η αγάπη για το σώμα δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να αγαπάμε κάθε στιγμή κάθε σημείο του σώματός μας. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αισθανόμαστε πάντα όμορφα ή να είμαστε πάντα συμφιλιωμένοι με την εικόνα μας.

Η αγάπη για το σώμα μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: να αρχίσουμε να δημιουργούμε μια σχέση με το σώμα μας που βασίζεται στην αποδοχή, στον σεβασμό και στη φροντίδα.

Η αποδοχή σώματος σημαίνει να αναγνωρίζουμε ότι το σώμα μας δεν χρειάζεται να είναι τέλειο για να αξίζει φροντίδα.

Το σώμα που έχει αλλάξει.

Το σώμα που έχει μεγαλώσει.

Το σώμα που έχει περάσει μια εγκυμοσύνη.

Το σώμα που έχει βιώσει μια ασθένεια.

Το σώμα που κουβαλά μια αναπηρία.

Το σώμα που έχει περάσει μετάβαση φύλου.

Το σώμα που έχει ουλές.

Το σώμα που έχει αλλάξει με τον χρόνο.

Το σώμα που έχει πάρει ή έχει χάσει βάρος.

Το σώμα που μεγαλώνει και μεταμορφώνεται.

Όλα αυτά είναι σώματα που αξίζουν σεβασμό, φροντίδα και χώρο.

Γιατί κάθε σώμα αφηγείται μια ιστορία.

Το σώμα δεν είναι απλώς μια εικόνα στον καθρέφτη. Είναι η εμπειρία μας στον κόσμο. Είναι ο τρόπος με τον οποίο κινούμαστε, αγκαλιάζουμε, εργαζόμαστε, δημιουργούμε, ξεκουραζόμαστε, αισθανόμαστε και υπάρχουμε.

Το σώμα μάς δίνει τη δυνατότητα να πηγαίνουμε σε μέρη που θέλουμε, να γνωρίζουμε ανθρώπους, να ταξιδεύουμε, να χορεύουμε, να περπατάμε, να ξεκουραζόμαστε, να αγκαλιάζουμε και να βιώνουμε τη ζωή.

Γι’ αυτό η φροντίδα σώματος δεν χρειάζεται να συνδέεται μόνο με την εμφάνιση.

Η φροντίδα σώματος μπορεί να σημαίνει ξεκούραση.

Μπορεί να σημαίνει τροφή.

Μπορεί να σημαίνει κίνηση.

Μπορεί να σημαίνει άνεση.

Μπορεί να σημαίνει να ακούμε τα όρια του σώματος.

Μπορεί να σημαίνει να σταματήσουμε να τιμωρούμε το σώμα επειδή δεν ανταποκρίνεται σε ένα κοινωνικό πρότυπο ομορφιάς.

Η αυτοφροντίδα ξεκινά όταν το σώμα αντιμετωπίζεται όχι ως αντικείμενο προς διόρθωση, αλλά ως μέρος του εαυτού που χρειάζεται φροντίδα.

Και εδώ συναντάται η αυτοαποδοχή με την ψυχική υγεία. Η σχέση που έχουμε με το σώμα μας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αισθανόμαστε για τον εαυτό μας, τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους και τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουμε μέσα στην καθημερινότητα.

Το body positivity μάς υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος να είναι ένα σώμα όμορφο, αποδεκτό ή άξιο σεβασμού.

Η διαφορετικότητα των σωμάτων δεν είναι πρόβλημα που χρειάζεται διόρθωση.

Είναι πραγματικότητα.

Υπάρχουν διαφορετικά σώματα, διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικά μεγέθη, διαφορετικές δυνατότητες, διαφορετικές ταυτότητες και διαφορετικές εμπειρίες.

Και κάθε σώμα αξίζει να έχει χώρο.

Η ομορφιά δεν χρειάζεται να έχει ένα συγκεκριμένο μέτρο.

Μπορεί να έχει βάθος.

Μπορεί να έχει ιστορία.

Μπορεί να έχει αντοχή.

Μπορεί να έχει ευαλωτότητα.

Μπορεί να έχει αλλαγές.

Μπορεί να έχει σημάδια.

Μπορεί να έχει ζωή.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να δημιουργήσουμε μια διαφορετική σχέση με το σώμα μας.

Μια σχέση λιγότερο επικριτική και περισσότερο συμπονετική.

Μια σχέση που δεν θα βασίζεται μόνο στο πώς φαίνεται το σώμα, αλλά και στο πώς αισθάνεται το σώμα.

Μια σχέση που θα επιτρέπει στο σώμα να υπάρχει χωρίς διαρκή σύγκριση.

Γιατί το σώμα μας είναι το σπίτι μας.

Και ένα σπίτι δεν χρειάζεται να είναι τέλειο για να αξίζει αγάπη.

Χρειάζεται χώρο, φροντίδα, αποδοχή και σεβασμό.

Ας μάθουμε, λοιπόν, να κοιτάμε το σώμα μας με περισσότερη κατανόηση.

Ας αγαπήσουμε το σώμα μας όπως είναι σήμερα, χωρίς να ξεχνάμε ότι το σώμα μπορεί να αλλάξει αύριο.

Γιατί κάθε σώμα είναι μοναδικό.

Κάθε σώμα έχει τη δική του ιστορία.

Κάθε σώμα αξίζει να υπάρχει.

Και κάθε σώμα αξίζει να αγαπιέται, να φροντίζεται και να αντιμετωπίζεται με σεβασμό.

Anastasia Stokou, Ψυχολόγος- Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευόμενη Ομαδική Ψυχοθεραπεύτρια ΙΣΟΨ, Sex Therapy Buehler Institute, Συνιδρύτρια του Κέντρου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Sirens of Relations, Επιστημονική Συνεργάτης του ΕΚΙΣΥΠ, Podcast host στο Cherry Psy Talks

Share the Post: